Przeglądarka, z której korzystasz ma wyłączoną obsługę JavaScript. Prosimy, włacz obsługę JavaScript, by ulepszyć wyświetalnie.

Nie tylko dla przyrodników!

oferta na rok 2016

Zajęcia

Opis zajęć

Ornitologia

Rysunek Zbigniewa JujkiKormoran zwyczajny
  1. Prowadzący:
    • mgr Monika Plewa
    • mgr Sebastian Nowakowski
    • mgr Adam Michalak
  2. Temat zajęć:
    • Dlaczego ptaki śpiewają?
  3. Czas trwania:
    • 2 godziny
  4. Przebieg zajęć:
    • Przedstawienie planu zajęć, rozdanie lornetek, atlasów
    • Zwrócenie uwagi na odpowiednie zachowanie w terenie każdego przyrodnika
    • Omówienie funkcji śpiewu ptaków
    • Ćwiczenia terenowe z podziałem na grupy
    • Pogadanka na temat usłyszanych głosów. Oznaczanie gatunku
    • Sporządzenie spisu ptaków śpiewających lasu Mierzei Wiślanej.
  5. Cele:
    • Zapoznanie z problematyką śpiewu ptaków
    • Poznanie nowych terminów: terytorializm
    • Rozwijanie wrażliwości słuchowej
    • Zwrócenie uwagi na różnorodność głosów w lesie
    • Rozpoznanie pospolitych ptaków po śpiewie
    • Umiejętność posługiwania się lornetką
    • Zachęcenie do samodzielnego poznawania ptaków w swoim otoczeniu
    • Rozwijanie zainteresowań przyrodniczych.
    • Umiejętność odpowiedniego zachowania się w terenie.
  6. Metody:
    • Pogadanka
    • Obserwacja (wzrokowa, słouchowa)
    • Ćwiczenia (praca w grupach).
  7. Środki dydaktyczne:
    • Atlas
    • Lornetki
    • Dyktafon.

Podsłuchiwanie w ciemnościach – o nietoperzach i echolokacji

Rysunek Zbigniewa JujkiZajecia o nietoperzach
  1. Prowadzący:
    • mgr Marta Więckowska
  2. Czas trwania:
    • 2 godziny
  3. Cel zajęć:
    • Zapoznanie młodzieży z jedną z najmniej znanych grup ssaków - nietoperzami
    • Omówienie zjawiska echolokacji
    • Przedstawienie podstawowych informacji o biologii i ekologii nietoperzy, i weryfikacja powszechnych wyobrażeń i stereotypów ich dotyczących.
  4. Dyscypliny naukowe:
    • Biologia i ekologia nietoperzy
    • Podstawy akustyki – wstępne informacje o właściwościach fali dźwiękowej.
  5. Forma zajęć:
    • Wykład
    • Pogadanka
    • Grupowe zajęcia terenowe.
  6. Środki dydaktyczne:
    • Rzutnik multimedialny
    • Detektory ultradźwięków.
  7. Przebieg zajęć:
    • Zajęcia odbywaj się późnym popołudniem: pierwsza część w sali wykładowej, druga (w porze zachodu słońca, lub zaraz po zachodzie) - w terenie. Ważna informacja: Proszę o zabranie ze sobą latarek! (wystarczy jedna na dwie osoby)
  8. Plan zajęć:
    • Wykład, pogadanka:
      • Nietoperze – co o nich wiemy? - Stereotypy i skojarzenia, a fakty związane z nietoperzami. Tryb życia i niezwykłe zdolności nietoperzy, w krzywym zwierciadle wierzeń i w świetle nauki
      • Dokładniejsze omówienie echolokacji - jako niepospolitej metody orientowania się w przestrzeni. Próba zrozumienia i wyobrażenia sobie jak ona działa i czym różni się od widzenia
      • Omówienie, na podstawie nagrań, przykładowych dźwięków echolokacyjnych i socjalnych krajowych gatunków nietoperzy, ich rozpoznawanie. Przykłady zwierząt, które prawdopodobnie spotkamy w terenie
      • Gdzie możemy spotkać nietoperze i czy jest to bardzo trudne? – omówienie siedlisk, miejsc ich aktywności, oraz spoczynku w różnych porach roku. Czy są to zwierzęta powszechne, czy rzadkie? Czemu są chronione?
      • Omówienie części terenowej: obsługi detektorów ultradźwięków, oraz klucza do oznaczania nietoperzy do rodzaju, na podstawie częstotliwości i brzmienia sygnałów echolokacyjnych.
    • Grupowe zajęcia terenowe:
      • Wspólne wyszukiwanie nietoperzy żerujących w okolicy
      • Określenie siedliska w którym występują oraz próba ich oznaczania.

Różne oblicza ochrony przyrody

Rysunek Zbigniewa JujkiRezerwat kormoranów
  1. Prowadzący:
    • dr inż. Sławomir Zieliński
  2. Czas trwania:
    • 2 godziny
  3. Dyscypliny naukowe:
    • Ochrona przyrody
  4. Forma zajęć:
    • Grupowa
    • Indywidualna.
  5. Typ zajęć:
    • kameralno-terenowe
  6. Metody zajęć kameralnych:
    • Wykład
    • Dyskusja
    • Pogadanka
    • Pokaz
    • Test.
  7. Metody zajęć terenowych:
    • Gra dydaktyczna.
  8. Środki dydaktyczne:
    • Zasoby przyrodnicze najbliższej okolicy
    • Rzutnik slajdów
    • Rzutnik folii
    • Slajdy
    • Folie.
  9. Cele zajęć:
    • Zapoznanie z ideą ochrony przyrody
    • Zapoznanie z różnorodnością biologiczną Polski na tle Europy i świata
    • Zapoznanie z metodyką prowadzenia inwentaryzacji gatunków
    • Podanie przykładu społecznej akcji wspierającej ochronę gatunkową
    • Zapoznanie z przykładowym testem konkursu przyrodniczego „Przyroda na wesoło”
    • Przeprowadzenie gry dydaktycznej („Rzadkie i wystraszone”) obrazującej problem wrażliwości (tutaj: pokarmowej) niektórych gatunków na antropopresję.
  10. Ramowy opis zajęć.
    • Zajęcia rozpoczynają się w sali lekcyjnej.
      • Prowadzący przedstawia kilka fundamentalnych założeń ochrony przyrody jako nauki i działalności praktycznej. Wyjaśnia, czym zajmuje się ochrona przyrody oraz czym różni się ochrona przyrody od ochrony środowiska (folie, slajdy, tablica, kreda)
      • Prowadzący zapoznaje uczniów ramowo z nurtem ochrony różnorodności biologicznej. Wzmiankuje o biomach (lądowych i morskich) wyróżniających się na Ziemi bogactwem przyrodnicznym. Przedstawia uczniom do rozważenia tezę, czy Polska jest krajem o dużej czy też o małej różnorodności biologicznej. Ilustruje znaczącą róznorodnoścć biologiczną Polski, zwłaszcza na tle Europy (folia, slajdy, tablica, kreda)
      • Prowadzący przedstawia – w nawiązaniu do założeń terenowej części zajęć – te kwestie ekologiczne, które wpływają na wzmożoną i nadmierną śmiertelność niektórych gatunków. Wyjaśnia, że ochrona przyrody stara się ograniczyć te działania człowieka, które przyśpieszają naturalny tryb wymierania gatunków na Ziemi (folia)
      • Prowadzący przedstawia założenia terenowej gry dydaktycznej („Rzadkie i wystraszone”), przybliżającej uczniowi zrozumienie różnic w przeżywalności gatunków steno-, oligo- i polibiontycznych (w grze – w zakresie spożywanego pokarmu) - folie
      • Prowadzący testuje wiedzę grupy przy pomocy testu przyrodniczego (np. „Przyroda na wesoło”). Gra ma charakter „pojedynku” z prowadzącym. W grze „aktywizowani” są także opiekunowie grup (test)
      • Prowadzący przedstawia przykłady akcji proprzyrodniczych, ze szczególnym uwzględnieniem tej, którą współkoordynuje („Kaczki dla dzieci nie dla myśliwych”). Uczniowie mają okazję wziąć czynny udział w powyższej akcji (folie, slajdy, arkusze poparcia akcji)
      • Prowadzący sygnalizuje planowany przebieg wyjścia terenowego (zróżnicowany dla poszczególnych grup – w zależności od potrzeb, pogody, zainteresowania tematyką).
    • Zajęcia kontynuowane są w terenie.
      • Uczniowie dzielą się na grupy. Po zajęciach kameralnych znana jest uczniom prawie w całości metodyka zabawy dydaktycznej. Karty pokarmowe rozkładane są w terenie. Prowadzący wyjaśnia jeszcze kilka faktów związanych z grą i na dany sygnał rozpoczyna się „żerowanie osobników” (czyli uczniów), właściwe i specyficzne dla każdej z pięciu grup – wszystkożerców, mięsożerców, roślinożerców, wielożerców i monożerców. Po powrocie do miejsca rozpoczęcia gry wpisywane są dane na karty terenowe i czynione stosowne obliczenia (każda grupa). O ile czas pozwala przeprowadzony jest także wariant gry z czynnikiem antropopresji. Gra kończy się wyciągnięciem wniosków
      • Prowadzący podsumowuje całe zajęcia i po ich zakończeniu kontroluje teren pod kątem ewentualnie niedostrzeżonych kart pokarmowych.

Botanika

Rysunek Zbigniewa JujkiSzata roślinna wydm nadmorskich
  1. Prowadzący:
    • mgr Emilia Krawczyk
    • mgr Sebastian Nowakowski.
  2. Czas trwania:
    • 2 godziny
  3. Zajęcia nad brzegiem morza. Szata roślinna wydm nadmorskich – wydmy przedniej, białej i szarej:
    • Specyfika zbiorowisk roślinnych oraz budujących je gatunków. Przystosowania roślin, zwłaszcza zasiedlających wydmę przednią i białą, do występowania na piaszczystym podłożu
    • Gatunki roślin występujące wyłącznie lub głównie na wydmach nadmorskich, w tym gatunki podlegające w kraju ochronie ścisłej
    • Zmiany szaty roślinnej wydm nadmorskich pod wpływem działalności człowieka. Potrzeba ochrony roślinności i flory wydm na polskim wybrzeżu Bałtyku.
  4. Zajęcia w lesie nadmorskim. Szata roślinna pasa leśnego w Parku Krajobrazowym Mierzei Wiślanej:
    • Skład gatunkowy, budowa i specyfika nadmorskiego boru bażynowego
    • Specyfika boru bagiennego, brzeziny bagiennej i lasu dębowo-bukowego
    • Leśne zbiorowiska zastępcze, głównie nasadzenia sosny oraz innych gatunków drzew
    • Gospodarka leśna, znaczenie lasów i ochrona zbiorowisk leśnych w pasie nadmorskim.
  5. Zajęcia przy torfowisku śródleśnym w zagłębieniu międzywydmowym. Szata roślinna torfowisk - specyfika zbiorowisk i flory w powiązaniu ze specyfiką siedliska:
    • Powstawanie i rozwój torfowisk, tworzenie się pokładu torfu
    • Poznanie przykładowych gatunków typowych dla torfowisk (m.in. torfowców, turzyc, bagna zwyczajnego, wełnianek, żurawiny błotnej)
    • Rola torfowisk w retencji i zachowaniu rzadkich, ginących zbiorowisk roślinnych i rzadkich gatunków roślin (w tym wielu pod ochroną ścisłą oraz zagrożonych)
    • Stan zachowania torfowisk w Europie, kraju i na Pomorzu. Znaczenie torfowisk i potrzeba ich ochrony.
  6. Zajęcia nad brzegiem Zalewu Wiślanego. Zbiorowiska szuwarowe, namuliskowe i łąkowe:
    • Specyfika i rola zbiorowisk nadwodnych; obecność zbiorowisk o charakterze słonolubnym z udziałem gatunków halofitów
    • Przyczyny występowania halofitów na wybrzeżu Bałtyku, ich rozmieszczenie i rola
    • Zbiorowiska słonaw oraz gatunki halofilne, w tym chronione i zagrożone.
  7. Zajęcia terenowe w lesie, przy torfowisku, na wydmach nadmorskich i w szuwarach. Poznawanie zbiorowisk i flory współtworzących odwiedzane ekosystemy w pasie wybrzeża:
    • Rozpoznawanie pospolitych gatunków roślin – drzew, krzewów i  roślin zielnych
    • Wskazywanie różnic: w budowie morfologicznej, rozmnażaniu i roli w zbiorowiskach pomiędzy gatunkami z różnych grup systematycznych
    • Rośliny lecznicze, trujące i użytkowe – przykłady; rozpoznawanie po cechach morfologicznych i zapachu; znaczenie dla człowieka; częściowa ochrona wybranych gatunków
    • Wyjaśnianie analogii w działaniu roślin leczniczych, a jednocześnie trujących oraz narkotyków i alkoholu; szkodliwość używek, zwłaszcza dla młodych, rozwijających się organizmów.
  8. Szata roślinna polskiego wybrzeża Bałtyku na przykładzie Parku Krajobrazowego Mierzei Wiślanej:
    • Siedliska nadmorskie oraz występujące na nich zbiorowiska roślinne, charakterystyczne dla pasa nadmorskiego, gatunki roślin występujące w kraju wyłącznie lub głównie nad morzem
    • Znaczenie przyrody nadmorskiej dla wzbogacenia różnorodności środowiska przyrodniczego kraju. Zbiorowiska nadmorskie wymagające ochrony oraz gatunki roślin związane z wybrzeżem morskim, podlegające ochronie gatunkowej.

Stopień szczegółowości prowadzonych zajęć oraz nawiązanie do wiedzy szkolnej są uzależnione od wieku i wiedzy prowadzonej grupy. Dodatkowe tematy lub treści są włączane w tok zajęć – na życzenie opiekunów grupy lub samych uczestników zajęć.

Entomologia

Rysunek Zbigniewa JujkiZajęcia z entomologii
  1. Prowadzący:
    • dr inż. Sławomir Zieliński.
  2. Temat zajęć:
    • Różnorodność świata owadów.
  3. Czas trwania:
    • 2 godziny.
  4. Dyscypliny naukowe:
    • Entomologia
    • Ekologia owadów
    • Ochrona przyrody.
  5. Forma zajęć:
    • Grupowa.
  6. Metody zajęć kameralnych:
    • Wykład
    • Dyskusja
    • Pogadanka
    • Pokaz
    • Konkurs tematyczny.
  7. Metody zajęć terenowych:
    • Obserwacja
    • Doświadczenie
    • Pomiar
    • Pokaz.
  8. Środki dydaktyczne:
    • Zasoby przyrodnicze najbliższej okolicy
    • Rzutnik slajdów rzutnik slajdów
    • Rzutnik folii
    • Aparat fotograficzny
    • Lupy
    • Literatura tematyczna
    • zbiory dokumentacyjne (kolekcja owadów itp.)
    • Slajdy
    • Folie
    • Zdjęcia.
  9. Cele:
    • poznanie różnorodności świata owadów
    • nauka rozpoznawania owadów na różnych szczeblach „drabinki systematycznej” (rzędów, rodzin, rodzajów, gatunków)
    • poznanie wybranych zagadnień teorii ekologii owadów oraz teorii i praktyki ich ochrony
    • terenowa eksploracja przyrodnicza, dokumentacja przyrodnicza, nauka makrofotografii.
  10. Ramowy opis zajęć
    • Zajęcia rozpoczynają się w sali lekcyjnej:
      • prowadzący przedstawia najprostsze sposoby identyfikacji owadów i odróżniania ich od innych, spokrewnionych grup bezkręgowców (folie, slajdy)
      • prowadzący przedstawia różne argumenty na poparcie tezy, że owady są najliczniej reprezentowaną (gatunkowo i liczebnościowo) grupą stworzeń na Ziemi (folie, tablica, kreda)
      • prowadzący podaje (w formie prostych grafików-zagadek dla uczniów) najważniejsze cechy owadów (związane z ich budową i funkcjonowaniem), które pozwoliły im zdominować Ziemię (tablica, kreda)
      • prowadzący przedstawia różne argumenty na poparcie tezy o ogromnej różnorodności świata owadów (różnorodność zasiedlanych środowisk, spożywanych pokarmów, morfologiczna, ekologiczna, etologiczna, funkcjonalna, gatunkowa – na różnych poziomach „drabinki systematycznej” od podgromad do odmian barwnych włącznie)
      • prowadzący przeplata powyższe tematy rozmaitymi ciekawostkami ze świata owadów – uzależnione jest to także od aktywności uczniów (eksponaty)
      • prowadzący prezentuje kilkanaście zdjęć owadów, dostępnych później przez cały czas zajęć
      • prowadzący przedstawia przykłady gatunków z różnych grup systematycznych owadów oraz wskazuje na najliczniej reprezentowane grupy owadów w Polsce (błonkoskrzydłe, muchówki, chrząszcze, motyle) podając przykłady przynależności oraz przybliżoną liczbę gatunków w Polsce (folie, slajdy)
      • prowadzący przedstawia metody badań owadów z położeniem nacisku na te, które będą przez uczniów stosowane w terenie; prezentuje sposoby posługiwania się sprzętem entomologicznym (slajdy, pokaz sprzętu)
      • prowadzący sygnalizuje planowany przebieg wyjścia terenowego (zróżnicowany dla poszczególnych grup w zależności od potrzeb, pogody, zainteresowania tematyką).
    • Kontynuacja zajęć w terenie:
      • Uczniowie dzielą się na grupy. Poszczególne zespoły otrzymują sprzęt do zbierania informacji o owadach (siatka entomologiczna, parasol japoński, sito, książki tematyczne, przewodniki terenowe do oznaczania podstawowych gatunków owadów, słoje, pudełka). Zajęcia odbywają się na terenie lasu przyległego do wioski bądź (w niektórych przypadkach) obejmują także plażę. Niektóre grupy uczą się makrofotografii. Oznaczane przez uczniów owady spisywane są przez prowadzącego w dzienniku zajęć (brudnopis). W przypadkach niektórych zajęć odbywa się mini-konkurs międzygrupowy.
    • Zakończenie zajęć w sali lekcyjnej:
      • Po powrocie do sali następuje podsumowanie wyjścia w teren – opisane zostają najciekawsze „znaleziska” i wymienione najaktywniejsze grupy uczniów. Jeśli pozwala na to czas przeprowadzany jest konkurs wiedzy entomologicznej (uczniowie-nauczyciel), oparty na teście wyboru przygotowanym uprzednio przez prowadzącego (zasada: uczniowie odpowiadają poprawnie - otrzymują punkt, odpowiadają niepoprawnie – prowadzący wpisuje punkt dla siebie). Test jest tak skonstruowany, że pytania w nim zawarte w większości stanowią powtórzenie i utrwalenie treści, z jakimi uczniowie zetknęli się na zajęciach.
    • Podsumowuanie zajęć:
      • prowadzący zwraca uwagę na potrzebę ochrony owadów oraz konieczność przełamania nieraz całkiem nieuzasadnionej niechęci do nich. Sugeruje także konieczność rozwijania zainteresowań entomologicznych przez osoby zainteresowane tą tematyką.

Chemia dla przyrodników

Rysunek Zbigniewa JujkiZajęcia „Chemia dla przyrodników”
  1. Prowadzący:
    • mgr Katarzyna Gałecka.
  2. Czas trwania:
    • 2 godziny.
  3. Cele:
    • Zapoznanie młodzieży szkolnej z różnymi ciekawymi doświadczeniami chemicznymi
    • Zapoznanie z tematyką kwasowości, zasadowości, wskaźników w chemii, chromatografii, tworzenia związków kompleksowych, reakcji charakterystycznych dekstryn, reakcji charakterystycznych alkoholu salicylowego, dysocjacji jonowej, działania ureazy i katalazy
    • Poznanie nowych terminów: fenoloftaleina, błękit bromotymolowy, antocyjany, chromatografia, chromatografia cienkowarstwowa, chromatogram, eluent, ekstrakt, absorpcja, adsorpcja, dekstryny, związki kompleksowe, elektrolit, nieelektrolit, dysocjacja elektrolityczna, kataliza, ureaza, hydroliza, denaturyzacja
    • Rozwijanie umiejętności wykonywania eksperymentu chemicznego, obserwacji i formułowania wniosków.
    • Uświadomienie uczniom obecności kwasów, wskaźników kwasowości, barwników, katalizatorów w środowisku człowieka, ich działania i znaczenia
    • Poznanie podstawowych umiejętności laboratoryjnych, posługiwania się chemicznym sprzętem laboratoryjnym
    • Rozwijanie zainteresowań badawczych
    • Samodzielne przeprowadzenie eksperymentu chemicznego
  4. Doświadczenia dla szkół podstawowych:
    • Sympatyczny atrament ze spirytusu salicylowego
    • Do czego służą substancje wskaźnikowe? (badanie kwasowości próbek za pomocą soku z czerwonej kapusty)
    • Wykrywanie fałszywej śmietany
    • Wykrywanie skrobi w produktach spożywczych (rekacja jodyny i skrobi)
    • Wybuch wulkanu
    • Podwodny ogród (doświadczenie z krzemianami)
    • Fontanna z piany
    • Bateria z ziemniaka jako źródło zasilania zegarka.
  5. Doświadczenia dla klas gimnazjalnych:
    • Reakcje barwne w roztworach wodnych - barwa produktów
    • Do czego służą substancje wskaźnikowe? (badanie kwasowości próbek za pomocą soku z czerwonej kapusty)
    • Badanie kwasowości próbek wody za pomaca zestawu pH 6,0-7,6, pHmetra, papierka wskaźnikowego i fenoloftaleiny
    • Chromatografia tuszu flamastrów i barwników liści (rozdzielanie barwników)
    • Błękit metylenowy – znikanie barwy i pojawianie się ponowne
    • Podwodny ogród (doświadczenie z krzemianami)
    • Wykrywanie fałszywej śmietany
    • Wykrywanie skrobi w produktach spożywczych (rekacja jodyny i skrobi)
    • Sztuczna krew.
  6. Doświadczenia dla liceum:
    • Reakcje barwne w roztworach wodnych - barwa produktów
    • Miareczkowanie słabego kwasu
    • Badanie właściwości ureazy
    • Do czego służą substancje wskaźnikowe? (badanie kwasowości próbek za pomocą soku z czerwonej kapusty)
    • Badanie kwasowości próbek wody za pomaca zestawu pH 6,0-7,6 i pHmetru.
    • Błękit metylenowy – znikanie barwy i pojawianie się ponowne.

Bieg na orientację

Rysunek Zbigniewa JujkiZajęcia „Bieg na orientację
  1. Prowadzący:
    • mgr Przemysław Jujka.
  2. Czas trwania:
    • 2 godziny.
  3. Cel zajęć:
    • Nauka samodzielnego posługiwania się mapą topograficzną.
  4. Charakter zajęć:
    • Konkurs (bieg na orientację).
  5. Uwaga:
    • Na zajęcia zalecany jest ubiór sportowy (ale bez przesady - w trakcie zajęć chodzimy po lesie, trochę też biegamy - chodzi o to by nie zakładać szpilek, klapek, lepszych ubrań itp.)
    • Przed zajęciami proszę podzielić grupę na 16 drużyn.
  6. Środki sydaktyczne:
    • Mapy
    • Kompasy
    • Stopery.
  7. Przebieg zajęć:
    • Pogadanka: co to jest bieg na orientację, jego rodzaje i odmiany, czym się charakteryzuje mapa do biegów na orientację, zwrócenie uwagi na niektóre cechy mapy (skala, uproszczenie, błędy)
    • Kilka porad dotyczących posługiwania się mapą (pomiary odległości, orientowanie...)
    • Omówienie konkursu, zadań do wykonania, zasad punktacji itd.
    • Konkurs
    • Podsumowanie (co uczestnikom sprawiało największą trudność?)
    • Wręczenie nagród dla najlepszej drużyny.
  8. Młodszym uczestnikom proponujemy nieco inny przebieg zajęć (mają one postać spaceru po lesie):
    • Grupa zostaje poinformowana o zadaniu do wykonania, zasadach punktacji itd.
    • Po przejściu kilkuset metrów grupa dzieli się na zespoły po 3-4 osoby
    • Przypomnienie sposobów określania kierunków świata (pierwsze zadanie do wykonania)
    • Pogawędka o generalizacji oraz sposobach przedstawiania rzeźby terenu na mapie (drugie zadanie do wykonania)
    • Proste pomiary na mapach (trzecie zadanie do wykonania)
    • Błędy na mapach (czwarte zadanie do wykanania)
    • Koniec zajęć na plaży lub powrót do ośrodka.

Bursztyn i wnętrze ryb

Bursztyn
Do­dat­ko­we za­ję­cia (pła­tne) moż­na za­mó­wić przed przy­jaz­dem u or­ga­ni­za­to­ra. Za­ję­cia pro­wa­dzi Mał­go­rza­ta Pio­tro­wicz.


Bursztynowy świat sprzed 40 milionów lat


W ra­mach za­jęć oma­wia­na jest ge­ne­za po­wsta­nia bur­szty­no­wych in­klu­zji i sa­me­go bur­szty­nu bał­tyc­kie­go. Owa­dy sprzed 40 mi­lio­nów lat są świa­dec­twem zmian ja­kie zasz­ły na zie­mi. Co nam mó­wią i ja­kie da­ją nam wska­zó­wki? Czym jest bur­sztyn? Śmier­cio­noś­na pu­łap­ka czy pięk­ny ka­mień jubi­ler­ski? Pa­le­o­ento­mo­lo­gia - za­ję­cia dla cie­kaw­skich. Czas trwa­nia 1 go­dzi­na, ce­na 150 zł.

Bogate wnętrze ryb - sekcja kręgowca


Za­ję­cia prak­tycz­ne po­prze­dzo­ne są wstę­pem do­ty­czą­cym a­na­to­mii, mor­fo­lo­gii i e­ko­lo­gii ryb. W trak­cie za­jęć prak­tycz­nych u­czest­ni­cy do­ko­nu­ją sa­mo­dziel­nej sek­cji ry­by na przy­kła­dzie śle­dzia lub płot­ki. Mo­gą za­ob­ser­wo­wać bu­do­wę we­wnę­trzną, prze"śledzić" wy­gląd or­ga­nów we­wnę­trznych oraz zro­zu­mieć ich fun­kcjo­no­wa­nie. Czas trwa­nia 2 go­dzi­ny, ce­na 290 zł.


O Warsztatach w skrócie

Za­zwy­czaj war­szta­ty za­czy­na­ją się ko­la­cją w po­nie­dzia­łek wie­czo­rem, a koń­czą śnia­da­niem w pią­tek ra­no. W trak­cie po­by­tu prze­pro­wa­dza­ne jest 14 go­dzin za­jęć (7 te­ma­tów po 2 go­dzi­ny każ­dy). Is­tnie­je moż­li­wość po­zos­ta­nia dłu­żej w Ką­tach Ry­bac­kich w ce­lu re­a­li­za­cji wła­sne­go pro­gra­mu. Szcze­gó­ło­wy plan po­by­tu gru­pa otrzy­mu­je po przy­jeź­dzie do Ką­tów Rybackich.

Uwaga!

Wię­kszość za­jęć, nie­za­leż­nie od po­ry ro­ku i wa­run­ków po­go­do­wych, od­by­wa się w te­re­nie, w myśl za­sa­dy: nie ma złej po­go­dy – jest tyl­ko nie­od­po­wied­ni ubiór! Dla­te­go pro­szę zwró­cić mło­dzie­ży szcze­gól­ną uwa­gę na od­po­wied­nie ubranie. Na za­ję­cia z orni­to­lo­gii moż­na za­brać lor­net­ki (je­śli ktoś po­sia­da), na bie­gu na orien­ta­cję po­trze­bny jest dłu­go­pis i te­le­fon ko­mór­ko­wy, a na za­ję­ciach o nie­to­pe­rzach przy­dat­na mo­że być la­tar­ka.